Scoil: Rosguill & Doe Branch I.N.T.O. (uimhir rolla n/a)
- Suíomh:
- Ros Goill, Co. Dhún na nGall
- Múinteoir: T. Mc Ginley
![Bailiúchán na Scol, Imleabhar 1080, Leathanach 262](https://doras.gaois.ie/cbes/CBES_1080%2FCBES_1080_262.jpg?width=1600&quality=85)
Tagairt chartlainne
Bailiúchán na Scol, Imleabhar 1080, Leathanach 262
Íomhá agus sonraí © Cnuasach Bhéaloideas Éireann, UCD.
Féach sonraí cóipchirt.
ÍoslódáilSonraí oscailte
Ar fáil faoin gceadúnas Creative Commons Attribution 4.0 International (CC BY 4.0)
- XML Scoil: Rosguill & Doe Branch I.N.T.O.
- XML Leathanach 262
- XML “An Gearrán Bán agus an Rí Breac”
- XML “Scéal fá dtaobh de Rí a Bhí i nGorta Mór”
Nóta: Ní fada go mbeidh Comhéadan Feidhmchláir XML dúchas.ie dímholta agus API úrnua cuimsitheach JSON ar fáil. Coimeád súil ar an suíomh seo le haghaidh breis eolais.
Ar an leathanach seo
- (ar lean ón leathanach roimhe)ag gabhail fríd an Abar Mhór chuaidh an gearran bán síos “Tarraing mé, tarraing mé” arsa an gearran bán léithe, “agus bhéarfaidh duit an póta óir agus an pota airgid atá ag dhá cheann mo leabaidh”. “O! a pógaire”, arsa an cailín “ta sin uilig agam féin anois”. “Tarraing mé, tarraing mé” arsa an gearran bán agus bhéarfaidh mé duit an t-slát gheal ata ag ceann mo leabaidh, agus thig leat í a bhualadh ar an chloich glais atá ag an doras agus éireochaidh do dhá dheirbhshiuir comh maith agus bhí siad ariamh” Ní thug sise áird ar bith air, acht bhfúgh sí síos níos fuide é agus [stiuc]? sé Annsin thug sí cuireadh do na madaidh as na bailte uilig nó gur ith siad é. Bhuail sí an t-slát gheal ar an chloich ghlais a bhí ag an doras agus d’éirigh an beirt deirbhshiuir beo arís agus thug an triúr leobhtha saidhbhreas mór chuig a n-athair agus bhí lútghair mhór air rompa.
- Sgeal fá dtaobh dé Rí a bhí i nGortamora.Bhí i bhfád bhfád ariamh a shóin. Bhí rí ar Gortamóra. Bhí aige saidhbhreas go leór. Bhí tarobh tíre dó talamh aige, ba agus beithidhigh gan chunntas bhí sealbhain mór dé chaoraigh aige gach aon seort aige dá dtiocfadh leis a iarraidh. Bhí nighean amach aige agus bhí grádh mór ag an nighean ar sgealtaí. Dubhairt sé go dtabhairfeadh sé a nighean agus an saidhbhreas dó fear ar bith a innseochadh sgéal dó nach dtiocfadh deireadh ar,(leanann ar an chéad leathanach eile)